Leer angst begrijpen en overwin het zo!

Download GRATIS het eerste deel van dit boek!

Ik had vanochtend een bijzonder gesprek met een goede vriend. Ik kwam bij hem om de dakdragers die ik van hem had geleend terug te brengen. We dronken een bakkie en we praatten over koetjes en kalfjes.

Maar gaandeweg gaf hij te kennen dat hij er een beetje doorheen zat met betrekking tot zijn relatie met zijn vriendin, met wie hij samenwoonde in haar huis en met haar tienerzonen. Hij is de huisman en zorgt voor alles in en om het huis. Hij voelde zich boos en gefrustreerd omdat die zonen er een zootje van maken. Typisch jongens. Nooit de troep achter zich opruimen, hoe vaak je ze er ook op aanspreekt. Nooit even een borstel door de toilet halen als er wat blijft hangen na je sessie. Geen enkele rekening houden met de rust in de buurt als ze weer aan hun scooters aan het sleutelen zijn. En ga zo maar door. Herkenbaar?

Dit is iets dat in veel samengestelde gezinnen een grote issue is. Het zijn niet zijn kinderen en aangezien hij ook nog een vervelende verhouding met hun biologische vader en ex-partner van zijn vriendin heeft, maakt het dit alleen nog maar erger. Hij vindt die man een absolute niksnut, geen knip voor de neus waard, en hij ziet dat ook terug in zijn zonen, die gewoon erg op hem lijken in doen en laten.

Inpakken en wegwezen?

Hij voelde zich machteloos. Geen enkele controle-mogelijkheid zag hij en hij speelde met de gedachte om dan toch maar zijn koffers te gaan pakken en er een punt achter te zetten want hij trekt het niet meer, hoe gek hij ook op zijn vriendin is. Maar dat is natuurlijk geen optie, dat wist hij ook wel, want dan loop je alleen maar voor je probleem weg en het lost niets op. Hij voelde dan ook feilloos aan dat het nu anders moest.

Nieuw of oud gevoel?

Ik vroeg hem of hij wat hij nu voelde aan boosheid en frustratie wel eens eerder had gevoeld. Ja hij herkende dat wel. Hij had dat gevoel ook gehad bij zijn twee eerdere partners van wie hij gescheiden was, maar ook deed het hem denken aan zijn zakelijke carrière die heel vervelend was geëindigd vanwege zijn hartproblemen.

Wel vertelde hij dat hij met zijn huidige partner een totaal andere verhouding had, maar dat hij enkel problemen had met haar zonen.

Het gevoel wat hij had was hem dus heel erg bekend.

Je jeugd bepaalt iedere dag je leven.

Toen ik doorvroeg en hem leidde naar zijn jeugd ontdekte hij dat hij diezelfde gevoelens ook als klein kind had gehad. In eerste instantie gaf hij aan dat hij een gelukkige jeugd had gehad als enig kind. Hij kreeg alle aandacht. Echter toen ik hem zei dat niemand een gelukkige jeugd heeft gehad, keek hij enorm op. Hij durfde daarna wel wat dieper te kijken en we ontdekten toen al snel dat ook hij heel vervelende dingen had meegemaakt en als kind keuzes had gemaakt. Keuzes die tot op de dag van vandaag zijn hele dag bepalen.

De grootste ontdekking die hij deed was dat hij als kind de overtuiging had gekregen dat hij zijn moeder nooit mocht teleurstellen. Daarmee had hij een enorme verantwoordelijkheid op zijn schouders geladen. Hij was ook woest op zijn vader die hij een niksnut vond die nooit tegengas gaf en alles braaf deed om zijn moeder te pleasen. Het was en is zijn grootste angst om zo als zijn vader te worden.

Je emoties: oude wijn in nieuwe zakken.

En wat deed hij nu zelf, iedere dag weer? Hij voelt een enorme woede naar de zonen van zijn vriendin. Maar hoe komt dat? Die doen hem iedere keer weer denken aan zijn vader.

En hij wil zijn vriendin niet teleurstellen, en iedereen om hem heen. Daar is hij als de dood voor, en hij wringt zich iedere dag weer in allerlei bochten om het iedereen maar naar de zin te maken.

Heeft de oorzaak van dit gedrag iets met zijn huidige situatie te maken? Het is hopenlijk duidelijk dat dat niet het geval is. Hij herbeleeft zijn jeugd en de keuzes en overtuigingen die hij zichzelf heeft wijsgemaakt iedere dag weer opnieuw. Met andere woorden: hij doet het allemaal zelf en het gaat alléén over hem

Dat was nogal een confrontatie voor hem. Dat hij verantwoordelijk is voor hoe hij zich voelt, en dat dat niets te maken heeft met de situatie om hem heen, of de relaties waarin hij verkeert.

Aan de andere kant ging er een deur voor hem open. Als dit waar is betekent dat dat hij ook een andere keuze kan maken en als het klopt zou dat een ander gevoel moeten opleveren, ook al is de situatie om hem heen totaal hetzelfde gebleven. Dan ben je dus niet machteloos meer maar heb je juist alle controle!

Van onvrede naar vrede.

We doken in zijn gevoel. Ik vroeg hem om zijn ogen te sluiten en helemaal op te gaan in het voelen van zijn woede en vooral in het herkennen en erkennen ervan: Het is MIJN gevoel, IK voel die woede.

Dat is heel belangrijk. We hebben de neiging om juist de schuld en oorzaak van ons gevoel van onvrede buiten ons te leggen en op iets of iemand te projecteren. Maar daarmee geef je toch de macht over hoe jij je voelt weg? Dit stopt dat. Je neemt de macht en controle over je gevoel terug door je verantwoordelijkheid ervoor te nemen én je loopt er niet meer voor weg, je kijkt het nu in de ogen.

Een openbaring!

Hij zag toen ineens dat én zijn jeugd, én zijn twee gestrande huwelijken én zijn huidige relatie met de zonen van zijn vriendin allemaal hetzelfde verhaal waren dat zich in verschillende vormen uitspeelde. Hij herkende het patroon en ook dat hij keer op keer de keuzes als kind opnieuw ervoer. Alles werd duidelijk en dat luchtte enorm op. Hij voelde het gevoel van woede dat hem eerst verstikte helemaal wegzakken en een vredig gevoel maakte zich van hem meester.

Het waanzinnige idee opgeven.

Ik liet hem vervolgens zichzelf vergeven voor de overtuiging dat hij iemand kon teleurstellen. Dat was het waanzinnige idee dat hij als waarheid had aangenomen. Dat was dé vergissing. De vrede breidde zich nog verder uit en hij voelde zich een vrijer en ander mens. Wat een wonder!

Hij appte me die middag nog het volgende: René, ben er sinds ons gesprek voortdurend mee bezig…een openbaring! Hier kan ik wat mee!

Een eerste stap op weg naar vrede.

Er is een wereld opengegaan voor mijn dierbare vriend waarvan ik al veel langer wist dat hij in stilte leed. Nu is dat opengebroken en heeft hij een eerste stap gezet op weg naar vrede. En weet je wat het mooiste is? Hij heeft daar niemand voor nodig, hij kan het helemaal zelf, want de vrede is al in hem, hij hoeft hem alleen maar te ontsluieren door overtuigingen die dat ontkennen te zien en de onwaarheid ervan te ontdekken.

Mooi hè? Kan jij ook, dat weet ik zeker. 🙂

Meer weten over dit proces? Ik heb dit al vaker toegepast maar nog nooit in deze vorm die van Diederik Wolsak afkomstig is. Het is een heel praktisch 6 stappen proces dat je hier kunt vinden. Met EFT kun je dit heel erg mooi ondersteunen en dan wordt het nog simpeler en krachtiger!


    1 Response to "Hoe het komt dat je geen nieuwe emoties hebt."

    • Rob Gering

      Hi Rene – mooi levensecht verhaal. Hoe is het met je? Deze linken post brengt je weer dichtbij. bent na je loopbaan wel heel andere kant op gegaan! Nu heb je ook best veel meegemaakt en blijkbaar maakt dat ook krachtiger in jouw geval om anderen te helpen.

      Ik weet dat Martin de Witte ook op deze wijze veel mensen helpt met de klopaanpak die hij via jou heeft leren kennen. Fijne invulling van jullie leven.

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.